انتقال تنظیمات Directus با هوش مصنوعی
تغییرهای محیط آزمایشی و اصلی رو کنار هم ببینید و تصمیم بگیرید کدوم تنظیمات یا بخشهای ساختار داده باید منتقل بشن.
انتقال تنظیمات Directus با هوش مصنوعی وقتی کاربرد داره که تیم در نسخه آزمایشی یک مجموعه، داشبورد یا گردش کار تازه ساخته و میخواد همون تغییر روی پروژه اصلی هم اعمال بشه. اسکیل directus-environment-sync به ایجنتتون میگه اول تنظیمات مبدا رو در فایل بخونه و اختلافها رو نشون بده. چیزی که به مقصد میره از روی همین فایلهاست، پس مهمه بدونید آخرین بار از کدوم محیط گرفته شدن.
فرض کنید نشونی پیشنمایش سایت آزمایشی با سایت اصلی فرق داره. میتونید از اول تنظیمات مخصوص هر محیط رو از انتقال کنار بذارید. فایلهای مربوط به گردش کار هم ممکنه نشونی یا اطلاعات اتصال داشته باشن. قبل از اینکه این فایلها رو در اختیار تیم بذارید، میشه محتواشون رو بررسی کرد و فقط تغییرهایی رو نگه داشت که واقعاً باید منتقل بشن.
کاربردها
- برای مقایسه محیطها، فهرست تفاوتها رو پیش از اعمال هر تغییری در مقصد بگیرید.
- در انتقال ساختار داده، فقط مجموعههایی رو انتخاب کنید که به همین انتشار مربوط میشن.
- تنظیمات مخصوص محیط مثل نشونی سایت و آدرس پیشنمایش رو جدا نگه دارید.
- برای انتقال داشبورد، بررسی کنید فیلدهایی که پنلها میخونن در مقصد وجود دارن.
- تغییرهایی رو که به حذف منجر میشن از اضافه شدن یک مورد تازه جدا ببینید.
نصب و استفاده
- اسکیل و ابزار رسمی خط فرمان Directus نسخه ۱۲ رو با Node نسخه ۲۲ یا بالاتر آماده کنید. هر دو محیط باید نسخه یکسان Directus، دستکم ۱۲٫۲، و یک نوع پایگاه داده داشته باشن. برای هر محیط دسترسی مدیر جدا لازم دارید.
- مثلا بگید «ساختار مجموعه مقالهها رو از محیط آزمایشی بگیر، اختلافش رو با مقصد نشون بده و فعلا چیزی اعمال نکن.»
- فایلهای تنظیمات و موارد اضافه یا حذف رو مرور کنید. بعد درباره اعمال تغییرهای تاییدشده و ثبت فایل شناسهها تصمیم بگیرید.
سوالات متداول
منبع
ساخته Directus (Monospace Inc.). نام اصلی: directus-environment-sync، منتشرشده در GitHub با مجوز MIT.
مشاهده در GitHub